fbpx

Met de billen bloot: wat ik niet duurzaam doe

We willen het zo graag allemaal goed doen. Bewust leven, duurzaam doen en de planeet zo min mogelijk vervuilen. Maar het kan niet altijd allemaal. Soms is het leven te druk, kost iets te veel geld, te veel tijd, of je maakt simpelweg per ongeluk een niet-duurzame keus… En dat is ok!

In deze blog wil ik laten zien dat niemand perfect is. Ook al wíl je graag superduurzaam en ecologisch en in harmonie met de natuur leven, het lukt niet altijd.

Beter inconsequent goed, dan consequent fout!

Ik ben uiteraard ook niet heilig, en dat probeer ik ook niet te zijn. Deze blog heet Simpel Duurzaam omdat ik de simpele, grote dingen graag duurzaam doe. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze blog over beginnen met verduurzamen (ook leuk voor de ervaren groene gekkies). Maar daarnaast is er genoeg dat ik niet duurzaam doe, dus hierbij een eerlijk verhaal…! Beter inconsequent goed, dan consequent fout, denk ik maar.

Dit doe ik niet duurzaam

Ik schreef eerder al een blog over waarom ik nog vlieg. Een weloverwogen en absoluut niet duurzame keus. Minder vliegen, dat doe ik, maar helemaal stoppen, dat lukt me niet. Ik vind verre reizen te belangrijk in mijn leven, het is zo’n beetje mijn levensenergie, grooste hobby! De alternatieven zijn vaak duur en brengen je niet naar de tofste culturen in korte tijd. Maar er is nog meer dat ik ‘fout’ doe…

Verbouwen

Op het moment van schrijven zit ik middenin een grote verbouwing. Mijn vriend en ik hebben een sfeervolle woning gekocht uit 1900. Maar: geen isolatie en geen centrale verwarming. Enkel een gaskachel. We zijn deze woning dus flink aan het isoleren en leggen cv aan. We doen dit zo grondig dat we straks zeer minimaal hoeven te stoken en zorgen ervoor dat we alles met lage temperatuur verwarmen, zodat we in een later stadium eenvoudig op een warmtepomp kunnen overstappen.

Echter, alle bouwmaterialen die we gebruiken zijn op -laten we zeggen- traditionele manier geproduceerd. Doorgaans zonder oog voor de planeet. Zo gebruiken we PIR-platen als isolatie, kort gezegd gemaakt uit fossiele brandstoffen en chemische (giftige) stoffen. Verre van milieuvriendelijk…

Aan het isoleren met PIR-platen

Kiezen voor alleen duurzame bouwmaterialen zou ons (naar onze mening) te veel geld en uitzoekwerk kosten. Daarnaast is duurzame isolatie veel dikker en verlies je dus veel ruimte in je woning…

Te weinig tijd

Ik koop nog weinig spullen, een heerlijke duurzame gewoonte, want nieuwe spullen hebben voor de meeste mensen de grootste impact. Wil ik iets kopen, bijvoorbeeld een nieuwe stofzuiger? Dan denk ik daar rustig een paar maanden over na, ik struin marktplaats af, zoek op refurbished websites et cetera. Zo kan ik iets op een relatief duurzame manier kopen. Maar soms heb ik de tijd niet, bijvoorbeeld toen ik zwanger was en een nieuwe broek nodig had: ik wilde niet wachten op mijn research, een dure broek online kopen die dan niet zou passen, of tweedehands. Gefrustreerd dat mijn eigen broeken niet meer pasten, ben ik naar de H&M gegaan en heb ik daar een stretchy zwangerschapsbroek gekocht. Mijn schuldgevoel ging snel weg toen ik merkte dat hij zooo lekker zat en ik hem elke dag aan kon.

De kleine dingetjes

Tot slot (ja er is meer…) maak ik me niet zo druk om de kleine dingetjes die slecht zijn voor het milieu. Een plastic tasje bij de supermarkt, magnetronfolie over m’n etensrestjes, plastic verpakkingen of koffiekopjes… Het is natuurlijk fijn als ik het makkelijk kan vermijden, maar ik maak me er niet druk om. De impact van één smartphone staat gelijk aan 12.000 plastic tasjes… Dus ik kies ervoor om me druk te maken om de grote dingen.

Oh jee, als ik het zo opsom, doe ik wel heel veel dingen niet goed. Ik ga mezelf nu even dwingen om te kijken naar wat ik wél duurzaam doe, om het weer in het juiste perspectief te zien… 😉

Bewuste mensen en hun duurzaamheidsblunders

Ik weet zeker dat ik niet de enige ben die graag duurzaam leeft, maar toch ook veel dingen doet die niet duurzaam zijn. Daarom vroeg ik aan andere duurzame bloggers wat hun niet-duurzame aankoop of activiteit is geweest. Misschien herken jij je hier ook wel in! Schaam je hier vooral niet voor, je doet je best, toch?

Vaak met de auto

Mirjam van eengoedereis.nu schrijft:

Wij zijn net terug van een autovakantie in Normandië. Alhoewel ik op mijn reisblog vaak duurzame tips deel zoals ‘reis op vakantiebestemming met openbaar vervoer’, hebben wij deze zomervakantie behoorlijk wat kilometers afgelegd met onze elektrische auto. Vooral omdat dit goedkoper was, aangezien we op sommige plaatsen gratis kunnen laden. En ook omdat het nu eenmaal makkelijker is met drie kinderen, waarvan één vaak onderweg hoge nood heeft en wij voor die gevallen altijd een campingtoilet mee hebben. 

Na het zoveelste uitstapje voelde ik mij wel bezwaard en opperde of we misschien een uitje met de trein konden regelen, maar dat zag mijn vriend niet zitten. We weten wel dat we de volgende vakantie een bestemming uitzoeken waar in de nabije omgeving meer te beleven valt. Of we stippelen een route uit met highlights onderweg, zodat we in ieder geval niet veel heen en weer rijden, zoals nu het geval was. 

Spullen kopen op reis

Amy van www.homemadeadventures.nl geeft eerlijk toe:

Als groene reisblogger schrijf ik regelmatig over het onderwerp souvenirs. En dan met name al diezelfde souvenirs die waarschijnlijk in China zijn gemaakt. Kleine prullaria die je voor een paar euro koopt en na de vakantie waarschijnlijk snel in de kast belanden. Koop liever iets lokaals, zo steun je de lokale economie en draag je niet bij aan de massaproductie. Sinds ik mijn vriend ken vinden we het eigenlijk superleuk om iedere vakantie één koelkastmagneet te kopen. Het ziet er zo gezellig uit! Het kan eigenlijk echt niet, maar ze zijn zo leuk! Ik blijf wel streng, want die ene koelkastmagneet is ook echt al het niet duurzame dat we tijdens de vakantie kopen. Tijdens een weekendje weg mogen we ook geen magneet kopen. Anders worden het er wel erg veel.

Ritje op een olifant

Sandra van Awaywego zegt:

Ik ben dol op reizen en heb ook met mijn ouders vroeger al veel van de wereld mogen zien. Toen ik jong was gingen we op vakantie naar Thailand. Hartstikke leuk natuurlijk! Maar toch hebben we toen
iets gedaan waar ik nu niet meer achter sta en mij ook eigenlijk nu voor schaam. We zijn namelijk naar een Thaise show geweest waar ze onder andere een olifant lieten schilderen met zijn slurf en waar
we een ritje op een olifant hebben gemaakt.

Elephant Nature Park, Thailand

Natuurlijk is reizen naar een verre bestemming niet heel duurzaam, maar toch probeer ik mijn reizen tegenwoordig zo duurzaam mogelijk te maken. Dit doe ik door na te denken over de impact die
ik ter plaatste heb met betrekking tot de lokale bevolking en denatuur. Een ritje op een olifant zal ik dus ook nooit meer maken! Het is schrikbarend als je er achter komt wat voor praktijken daar namelijk aan vooraf gaan. De olifanten worden als ze jong zijn onder andere verschrikkelijk mishandeld. Nu ik meer kennis heb laat ik alle activiteiten met wilde dieren, die niet duurzaam zijn, aan mij voorbij gaan. Mocht je wel olifanten willen zien in Thailand, dan heb je een goede kans om ze in het wild te zien in het Kui Buri
National Park of kun je naar het Elephant Nature Park toe gaan waar ze olifanten opvangen en ze goed verzorgen.

En jij?

Herken je je in bovenstaande verhalen? Wat doe jij dat niet duurzaam is? En hoe voel je je daarbij? Ik ben heel benieuwd, laat het weten in de comments!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.